Matlab’da Vektör İşlemleri, Matlab’da Vektör Oluşturmak aslında çok kolay. Tabii vektör oluşturmanın birden fazla yolu mevcut. Gelin Matlab’da bu işlemlere göz atalım.
Matlab’da Vektör İşlemleri
Vektör Tanımlama, Oluşturma;
- satirVektor = [1 2 3]
- satirVektor = [1, 2, 3]
- sutunVektor = [1; 2; 3]
- sayiVektör = 1:10 // 1’den 10’a kadar sayıları satır vektör olarak yazar.
- ciftSayilar = 0 : 2 : 10 // Başlangıç değeri 0, Artış Miktarı 2, Son Değer 10. Yani 0, 2, 4, 6, 8, 10 bu değerleri ekrana satır vektörü olarak yazar.
- linspace(ilkdeger,sondeger)
- linspace(ilkdeger,sondeger,n) //Buradaki “n” eleman sayısını belirtir.
- logspace(ussel_Ilkdeger,ussel_Sondeger) // Aşağıda logspace kullanımınd detaylı olarak bahsettim “ussel_Ilkdeger ve ussel_Sondegerden”
- logspace(ussel_Ilkdeger,ussel_Sondeger,n) // Buradaki “n” eleman sayısını belirtir. Aşağıda logspace kullanımınd detaylı olarak bahsettim “ussel_Ilkdeger ve ussel_Sondegerden”
Vektör linspace Kullanımı;
Örnek;
ciftSayilar= linspace(0,10,6)
ciftSayılar = 0 2 4 6 8 10 sonucunu elde etmiş oluruz. Yukarıdaki örnekte görüldüğü üzere “artış miktarını değilde”, vektördeki eleman adetini/sayısını belirttik (6) ve bu kod başlangıç, bitiş değerini bilerek eleman sayısına göre artış miktarını otomatik olarak belirledi.
Vektör logspace Kullanımı;
logspace komutu logaritmik vektörler oluşturmamıza yardımcı olur.
Örnek 1;
Elimizde “deneme = logspace (2,6,3)” böyle bir komut var.
Logaritmik olduğundan bizim varsayılan taban değerimiz 10. Burada ki 2’nin üssel bir değer olduğunu söylemiştik. Yani İlk değer (10^2) Son değer ise (10^6).
“n” değerinin ise eleman sayısı olduğunu belirtmiştik. Aynı “linspace” ‘deki gibi başlangıç bitiş ve n değerine göre otomatik üst artışı olacak.
Yani (10^2), (10^4), (10^6) gördüğünüz 3 elemanlı vektörümüz oluşturuldu. İlk eleman ^2 iken son eleman dendiği gibi ^6.
Örnek 2;
A = logspace(1,5,3) komutunu Matlab’da girdik.
İlkdeğer: (10^1)
Sondeğer: (10^5)
n(eleman değeri): 3
1 ve 5 değerlerimiz var ve 3 elemanlı. Bu durumda değerlerimiz 1,3 ve 5.
Değerlerimiz: (10^1), (10^3), (10^5)
Sonuç olarak ekrana: A = 10 1000 100000 şeklinde bir vektör yazılır.
Vektör Transpozu Alma;
Bir Vektörün transpozu satır ve sütunların yer değiştirme durumuna tekabül eder. Yani satır vektör olarak tanımlanmış bir “A” vektörü A’ ifadesi ile sütun vektöre çevrilmiş olur.
Aynı şekilde bir sütun vektörü de A’ ifadesiyle satır vektörüne çevrilir.
Örnek;
Bir tane satır vektörü oluşturalım; A = [1 2 3]
yeniVektor = A’
A vektörü ekranda 1 2 3 olarak gözükürken A’ yaptığımızda
yeniVektor =
1
2
3
şeklinde gözükür.
Vektör Sum Komutu;
Vektörün bütün elemanlarını birbirleriyle toplar. “sum(A)”
Örnek;
A = [-8 0 -1 3 4.5];
toplam = sum(A)
Ekrana toplam değerini yazar;
toplam = -1.5000
Vektör Mean Komutu;
Vektörün elemanlarının ortalamasını verir. “mean(A)”
Örnek,
A = [-8 0 -1 3 4.5];
ortalama = mean(A)
Ekrana ortalamayı yazar;
ortalama = -0.3000
Vektör length Komutu;
Vektörün uzunluk değerini yani eleman sayısını verir. “length(A)”
Örnek;
A = [-8 0 -1 3 4.5];
elemanSayisi = length(A)
Ekrana eleman sayısını yazar;
elemansayisi = 5
Vektör max Komutu;
Vektörün en büyük elemanını verir. “max(A)”
Örnek;
A = [-1 2 -5 6 10];
buyukEleman = max(A)
Ekrana en büyük elemanı yazar;
buyukEleman = 10
Vektör min Komutu;
Vektörün en küçük elemanını verir. “min(A)”
Örnek;
A = [-1 2 -5 6 10];
kucukEleman = min(A)
Ekrana en küçük elemanı yazar;
kucukEleman = -5
Vektör prod Komutu;
Vektörün elemanlarını birbirleriyle çarpar. “prod(A)”
Örnek;
A = [-1 2 -5 6 10, 0];
carpim = prod(A)
Ekrana çarpım sonucunu yazar;
carpim = 0
Vektör sign Komutu;
Vektörün pozitif elemanlarını 1, negatif elemanları için -1, 0 olan elemanları için 0 sonucunu verir. “sign(A)”
Örnek;
A = [-8 0 -1 3 4.5];
yeniVektor= sign(A)
Ekrana sonucu yazar;
yeniVektor = -1 0 -1 1 1
Vektör find Komutu;
Vektörün sıfır olmayan elemanlarının index değerini verir. “find(A)“
Örnek;
A = [-8 0 -1 3 4.5];
yeniVektor= find(A)
Ekrana index değerlerini yazar;
yeniVektor = 1 3 4 5
Not: Ayrıca find komutu içine koşul yazarak da bu işlemleri gerçekleştirebilirsiniz.
Örnek 2;
A = [-8 0 -1 3 5 6];
yeniVektör=find(A>1)
Ekrana 2’den büyük index değerlerini yazar;
yeniVektör = 4 5 6
Vektör fix Komutu;
Sıfıra doğru yuvarlama işlemini yapar. “fix(y)“
Örnek;
y = [-1.1 -3.6 1.6 2.4 0.4];
Yukarıda gördüğünüz gibi ondalıklı sayılar mevcut. “fix” kullandığımızda “.” dan soraki değeri 0’ya eşitler.
sifirYuvarla = fix(y)
Ekrana tamsayı olarak yazdı.
sifirayuvarla = -1 -3 1 2 0
Vektör floor Komutu;
Yukarıdaki fix komutundan farklı olarak eksi “–” değere doğru yuvarlar. “floor(y)”
Örnek;
y = [-1.1 -3.6 1.6 2.4 0.4];
yuvarla = floor(y)
Ekrana tamsayı olarak yazdı.
yuvarla = -2 -4 1 2 0
Vektör ceil Komutu;
floor ile aynı tek farkı artı “+” olarak yuvarlama işlemi yapar “ceil(y)“
Örnek;
y = [-1.1 -3.6 1.6 2.4 0.4];
yuvarla = ceil(y)
Ekrana tamsayı olarak yazdı.
yuvarla = -1 -3 2 3 1
Vektör round Komutu;
Kendisine en yakın tam sayıya yuvarlama işlemi yapar. “round(y)”
Matematikte ki yuvarlama sisteminin aynısı. 0-4 aralığında ise bir alta, 5-9 aralığında ise virgülden sonraki değer bir üste yuvarlama işlemi gerçekleştirir.
Örnek;
y = [-1.1 -3.6 1.6 2.4 0.4];
yakinYuvarla = round(y)
Ekrana tamsayı olarak yazdı.
yakinYuvarla = -1 -4 2 2 0
Vektör sort Komutu;
Vektörün elemanlarını aksi belirtilmedikçe küçükten büyüğe sıralar. “sort(y) “
sort(vektör, ‘modu’)
Örnek :
y = [-1.1 -3.6 1.6 2.4 0.4];
sirala = sort(y)
sirala =
-3.6000 -1.1000 0.4000 1.6000 2.4000