İlişkisel Veri Modeli; 1970’li yılların sonlarında kullanılmaya başlanmış ve 1985’den sonra yaygınlaşmıştır. Şu anda kullanılan veri tabanlarının çoğu ilişkisel veri modeli ‘ne destek vermektedir.
- Bu modelde ortak özelliğe sahip veriler yeni tablolar aracılığı ile tutulurlar.
- Veriler ve ilişkiler tablolar üzerinde tanımlanır ve tüm bilgiler görülebilecek şekildedir.
- İlişkiler kurulurken birincil anahtar (Primary Key) ve yabancıl anahtar (Foreign Key) kullanılır.
- Anahtar alanlar sayesinde indeksleme yapıldığı için ilişkisel modelde işlemler daha hızlı gerçekleştirilir. Birden fazla tablodaki bilgiler ortak alanlar tanımlayarak birbirleriyle ilişkilendirilir. Böylelikle istenilen her türlü raporlama sağlanır.
- İlişkiler üç şekilde gösterilir. Bunlar;
- Bire – bir (1 – 1) İlişkiler
- Bire – çok (1 – n) İlişkiler
- Çoğa – çok (n – m) İlişkiler
Bire – bir (1 – 1) İlişkiler: İlişki kurulan tablolardaki kayıtların aynısından iki veya daha fazla olmayacaksa kurulan ilişkidir.
Yani ilişki kurulan tablolardaki alanlardan herhangi birindeki “primary key” kısmı diğer tabloda sadece bir kayıta karşılık geliyorsa oluşturulacak ilişkidir.
Örneğin: Bir vatandaşın bir kimlik numarası olabilir ve bir kimlik numarası sadece bir vatandaşa verilebilir.
Bire – çok ( 1 – n) İlişkiler: İlişki kurulan tablolardaki alanlardan herhangi birindeki “primary key” kısmı diğer tabloda birden fazla kayıta denk geliyorsa oluşturulacak ilişkidir.
Örneğin: Bir fakültede birden fazla öğrenci olabilir ama bir öğrenci sadece bir fakültede bulunabilir. (Örnek amacıyla verdim yandal vb. şeyleri göz önünde bulundurmayın.)
Çoğa – çok (n -m) İlişkiler: İlişki kurulan tablolardan herhangi birindeki birçok kaydın değeri diğer tabloda birden fazla kayda karşılık geliyorsa oluşturulacak ilişkidir.
Örneğin: Bir öğrencinin birden fazla dersi olabilir ve bir dersi birden fazla öğrenci alabilir.
